vrijdag 12 oktober 2018

Runnin' Runnin' Runnin'



Je kent ongetwijfeld wel dat gevoel dat als je met iets in je hoofd zit, 
iets dat je niet loslaat, dat je er best iets mee doet. 
Wel ik gaf het een kans πŸ™ƒ. 

Lopen πŸƒ‍♀️ is iets dat ik heel graag doe. 
Ik weet, het klinkt absurd. Velen hebben een 'hekel' aan lopen. 
Maar voor mij is het vrijheid. Het is ventileren, filosoferen, het is ruimte maken in mijn hoofd. Het is mijn lichaam voelen en mijn hartslag terug ervaren. 
Het is heel dicht bij mezelf komen. 

Door het ziek zijn heb ik het lopen, net zoals vele andere dingen trouwens, 
van de ene dag op de andere moeten stopzetten. Het gemis was/is heel groot maar in de 'loop' van de jaren leerde ik omgaan met mijn 'nieuwe' grenzen. 
Niet makkelijk, keihard zelfs. 

These four lonely walls have changed the way I feel
The way I feel
I'm standing still ✌️

Toch vond ik ergens een middenweg. Het was buigen, anders breek je. 
Iedere dag blijft het echter zoeken want mijn grens die ligt iedere keer ergens anders. Het is aanpassen en heel flexibel zijn. 
Het is vooral dankbaar een beetje nemen en dan veel moeten terug geven. 
Maar iedere dag maak ik er het beste van.

If I lose myself, 
I lose it all

Twee jaar geleden besloot ik het lopen opnieuw uit te proberen. 
Ik trok mijn sportschoenen aan en liep de volle 2 minuten. Daarna nog eens 2 minuten. Zo bouwde ik het lopen in die twee jaar voorzichtigjes terug op. 
Met veel vallen en opstaan. Met onnoemelijk veel herstarten, tussen alle opstoten in, tussen helse pijnmomenten in. Maar op iedere beter moment hervatte ik telkens opnieuw. Terug 2 minuten, dan nog eens 2 minuten, dan 8 minuten, dan eens 12 minuten πŸŽ‰ en dan opnieuw slechts 2 minuten. 

De meesten denken nu: 'Zot, geef het gewoon op.' 
Maar dat vrijheidsgevoel waar ik zo naar hunkerde dat voel ik terug. Het doet me terug herleven. Ik kijk echt uit naar iedere loopsessie. Ook al is het maar 2 minuten. Ik maak er telkens 'mijn 2 beste minuten' van en geniet van iedere looppas. 



Ook hier thuis motiveerde ik iedereen om mee te lopen. Al ervaren zij helemÑÑl niet hetzelfde vrijheidsgevoel als ik πŸ˜‚.  Maar ik wilde hen mijn dappere loopminuten tonen, ik wilde hun fierheid voelen. 
Ook zij glunderen als ze mij zien glunderen ✨.

Ik wilde iets doen met dat gevoel dat mij deed herleven. Het had dat kleine vlammetje in mij terug aangewakkerd tot een groter vuur(tje) πŸ”₯. 
Het gaf me invulling, het deed me terug naar buiten gaan, het maakte ook mij een beetje fier op mezelf. 

Graag wilde ik dat vuur bij anderen ook aanwakkeren. 
Ik wilde mensen inspireren dat waar er een wil is, dat er altijd een weg is. 
Hoe hoog je figuurlijke berg πŸ” ook is in het leven. Als je niet rechtdoor kan dat je dan links ◀️ of rechts ▶️ moet proberen. Er is altijd wel een weg om tot aan je 'doel' te geraken. 

Met een doel bedoel ik niet een plaats of iets materieels, 
of iets tastbaar of een groot persoonlijk succes. 
Maar iets waartoe je met je ganser hart gedreven wordt, 
iets waarvoor je wilskracht bijna uit je vel springt, 
iets waarmee je misschien de wereld een beetje kan verbeteren.

Nadat ik in mijn hoofd al heel de wereld had veranderd,
kwamen plots de grote vraagtekens, de angst, 
de onzekerheid, de 'wat als' vragen...
Maar je kent ongetwijfeld wel dat gevoel dat als je met iets in je hoofd zit, 
iets dat je niet loslaat, dat je er best iets mee doet.
Ik wilde zo graag iets doen voor het goeie doel ☺️.
Dus gaf ik het een kans πŸ™ƒ. 

And every voice that cried inside my head
forever drives

Ik lanceerde het evenement Run To Connect  waarin ik zou mee lopen in de Ostend Night Run. Tijdens het lopen zouden we de 'Don't Delay, Connect Today' campagne van de EULAR (Europese Reuma liga) een gezicht geven. 

Ik was heel onzeker toen ik mijn idee met de buitenwereld deelde. 
Maar de reacties van familie, vrienden, blogvrienden en lotgenoten was gewoonweg hartverwarmend 😘. In de eerste week na het lanceren had ik al meer dan 30 lopers en een 20-tal supporters. Mijn geluk kon niet op. Het stimuleerde mij om verder te zetten en er volledig voor te gaan. 

I've outrun the fears that chased me

De laatste maanden vorderden echter mijn eigen loopsessies helaas niet echt. 
Een ferme tegenslag door een zware opstoot eind juni waardoor ik weken buiten strijd was. Daarnaast moest ik rekening houden met mijn hartslag. Man, man, man wat heb ik die Polar horloge vaak vervloekt πŸ˜‚. En uiteindelijk had ik ook weinig goeie dagen. Het herleidde mijn loopsessies terug tot stukjes van 5 tot 8 minuten, of tot helemaal niets.

Maar uiteindelijk kwam 'mijn' lopen niet op de eerste plaats. 
Met de wilskracht en de sterke schouders van een 50-tal lopers en het enthousiasme van een 30-tal supporters werd het evenement gedragen door een fantastisch team. 

De dag van de loop werd ik wakker met de woorden: 'Eindelijk is het zo ver'. 
Wat later nipte ik van mijn koffie met op de achtergrond het liedje van Duran Duran: 'Hungry like the wolf'. Helder in mijn hoofd, lichaam 'ok' en een wilskracht die bijna uit mijn lichaam springt. Extreem dankbaar voor een 'betere' dag.
Let's do this Dintje πŸš€.

Toen de lopers en supporters toekwamen op ons verzamelpunt was ik enorm onder de indruk van de menselijke warmte die ik zo goed voelde. Het deed zoveel deugd aan mijn hartje ❤️. 

LOVE YOU ALL ❤️

Het was op een moment zo overweldigend en wat hectisch. Ik wist niet wat eerst gedaan πŸ™ƒ. Gelukkig was Lisa de coΓΆrdinator on site. Chapeau hoe zij het allemaal voor elkaar kreeg. T-shirts verdelen, lijsten afchecken, bonnetjes uitdelen, iedereen te woord staan, Vedettjes uitdelen. Fier 😘 en dankbaar 😘 xxxx

Ondanks het druilerige weer liet niemand zich kennen ☀️ en vol moed trokken we naar de start. Toen door de megafoons weergalmde πŸ“£: 'En dan hebben we het team 'Don't Delay, Connect today' die meelopen voor het goeie doel, ten voordele van reumapatiΓ«nten dan glunderde ik vol fierheid. Samen met Sophie, GaΓ«lle, Valerie, Isabelle en geflankeerd door Lenny en Ralph (mijn 2 bodyguards πŸ˜‡) vatte ik heel gemotiveerd de Ostend Night Run aan. 

Een groep van over-enthousiaste familie en vrienden stonden op verschillende plaatsen van het parcours klaar om ons aan te moedigen en toe te juichen. Het zorgde telkens voor een uitbundig en luidruchtig weerzien haha. 
Zo deugddoend en zo dragend πŸ™Œ. 

In de Japanse tuinen werd ik plots euforisch van geluk. 
Ik weet niet wat er mij overkwam. Was het de stress die weg viel? Of was het omdat alles daar zo met paarse wolkjes gekleurd was ☺️? Ik weet het niet maar het gevoel was zoooooo zalig. Ik besefte plots: 'Hey Dintje, je hebt het echt gedaan, je bent echt aan het lopen, je hebt iets georganiseerd voor het goeie doel'. 
Het gevoel was fenomenaal ✨. 

Toen ik aan de finish enkele vrienden in de armen viel en hartelijk omhelsde kon mijn geluk niet meer op. YES I DID IT πŸŽ‰! Mijn euforie werd nog groter toen ik opgewacht werd door een uitbundig team van lopers en supporters. Een hartverwarmend en aangrijpend moment dat ik nooit zal vergeten πŸ˜‡. Al gauw kreeg ik te horen:' Je hebt dat super gedaan Dintje, volgend jaar doe ik Γ³Γ³k mee, volgende keer loop ik terug mee, count me in'. 
Super toch πŸ€—?

De euforie bleef die avond enkele uren duren. Ik liep echt op wolkjes. Kan nauwelijks omschrijven wat dit gevoel met me deed. 
Het was 'helend', op alle vlakken.

Runnin' from myself no more
I'm ready to face it all

Toen de grote euforie de dagen daarop terug wegebde en opnieuw plaats maakte voor 'the usual stuff' dan had ik het even heel moeilijk. Na een grote 'high' volgt onvermijdelijk de verpletterend low, de smak tegen de grond. 
Dat weet ik ondertussen.
En toch...
Het blijft ontzettend moeilijk om me opnieuw aan te passen, 
om 'het' opnieuw te aanvaarden. 

'Het is dankbaar een beetje nemen en veel terug geven.' 
Zo is het nu eenmaal.

Maar het is de warme DANKBAARHEID die zo blijft hangen ☺️.

Dankbaar dat ik het aangedurfd heb, 
voor de kans die ik kreeg om iets te doen voor het goeie doel, 
voor de kans die ik nam om mezelf terug wat op te bouwen.

Dankbaar dat ik anderen op sleeptouw kon nemen, 
dat ik kon inspireren en motiveren, 
voor het voelen van zoveel betrokkenheid en menselijke warmte.

Dankbaar dat ik even mocht 'meelopen' met iedereen, 
dat ik even mocht zweven in een paarse wolk van euforie πŸ™ƒ.

Maar vooral ook DANKBAAR voor de gedrevenheid en enthousiasme, 
voor de dragende steun van familie en vrienden. 

Van harte bedankt iedereen, love you all ❤️.

Runnin', runnin', runnin'
Ain't runnin' from myself no more
Together we will win it all

Also available in English πŸ˜‰: https://wolfandthecity.blogspot.com/2018/10/dont-delay-connect-today-run-to-connect.html



Met de lyrics van het mooi Runnin' Runnin' Runnin' van Naughty Boy, BeyoncΓ© & Arrow Benjamin




Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina πŸ˜‰. Bedankt voor je steun πŸ’“.

Don't delay, Connect Today - Run to Connect - World Arthritis Day 2018


About 10 years ago I’ve discovered a new passion πŸƒ‍♀️. 
Running became a part of my rituals. For me it was a moment to let go of all of my worries πŸƒ, a moment to catch my breath again. Even though it was sometimes very hard to arrive at my own finish but the joy that it brought to me was tremendous ☺️. It gave me such a boost, so much mental energy and such a fantastic feeling in my body.

Due to my illness (SLE), due to my pain, I unfortunately had to stop running. 
This with much pain in my heart. But that feeling deep inside of me still remained, that thunder in my heart, the desire to run again.

My illness and my pain will always be a part of me. 
It is what it is. But I'm so much more than just my illness and my pain. I still have a lot of dreams, ideas and so much willpower to do things 😍.

So I started again...



I didn't want to delay it anymore until I was 'better'. 
The past 2 years I started running again. Between all the flare-ups, between moments that my body didn’t want to cooperate with me. With lots of trial and error. And especially with starting over and over again. Mostly I had to take a big step back, but at a better time I took another step forward. That’s the spirit!

The moments that I’m able to run, I think I'm the happiest person on this planet 😍. My smile is bigger than ever because it gives me so much joy that I’m doing what I love to do. For me every minute, every step, every run is a real victory ✌️.

During my running sessions an idea grew and it kept me going. 
I wanted to send a powerful message throughout the world. I wanted to inspire people that whatever the challenge is that they have to face in life, that they still can connect with their dreams and hopes.

It was surely not my intention to force everyone to start to run. 
That is one of my dreams haha. But too often we postpone our 'dreams' or the things that we want to do. While it can give us so much energy in return. At least that's my experience 😝.

I made the Run To Connect event (Run To Connect event) on Facebook. In which I announced that I would participate in the Ostend Night run on the 22nd of September 2018.  

During this challenge I wanted also to promote the European campaign 'Don’t delay, connect today' (https://www.eular.org/eular_campaign.cfm). The campaign aims to raise awareness about rheumatic diseases and to emphasize the importance of early diagnosis and access to proper care. 

It was a very big challenge πŸ˜‰. 

But my daughter Lisa motivated me: 'Turn your can'ts into cans and your dreams into plans’. And so I did ✌️. Intensely happy ☺️ because we’ve participated in the Ostend Night Run together with a team of 53 enthusiastic runners and supported by more than 30 family and friends. Together we gave visibility to dreams and to the European campaign 'Don’t Delay, Connect Today'. 

I’m still impressed about what family, friends and people in general want to do for someone else and for a good cause ☺️. I’m extremely grateful πŸ˜‡.  

The ‘road’ towards this ‘finish’, as a figure of speech, hasn’t been easy. 
Often it was very confronting for me to accept my own limits. To want to do so many things and not to be able to do them. But I am so driven by something inside me, something that says “Just go for it πŸš€”. 

To all ‘my’ runners, supporters, dear family and friends from all over the world, thank you so much for your enthusiasm and support 
and to make the Run To Connect challenge happen. 

Yes we did it πŸƒπŸŽ‰
LOVE YOU ALL ❤️.

Also available in Dutch πŸ˜‰: https://wolfandthecity.blogspot.com/2018/10/runnin-runnin-runnin.html


#ConnectToday #WAD2018 #EULAR #PARE #RunToConnect #WolfandtheCity #OstendNightRun #LoveOostende

Follow Wolf and the City on Facebook ☺️ : Wolf and the City


vrijdag 5 oktober 2018

Het is niet de verf die een huis kleurt maar de zon die er op schijnt ☀️


Vorige zondag vertrokken Lenny en Lisa terug naar hun kot in Gent 
en Ralph moest voor 7 dagen naar het verre buitenland ✈️
Ook papa en mama zijn weg op reis πŸ–
Meteen de grote vuurdoop voor mij, home alone, 
het hele kot voor mij alleen πŸ™ƒ.  

Ik weet niet hoe dat het komt maar ik heb al een paar keer een hele grote spin πŸ•·zien trippelen op ons parket. Als iedereen thuis is dan komen die niet tevoorschijn. En ik ben absoluut geen fan😱. Maar ik laat ze zijn en zij laten mij zijn, dat is de afspraak. 

Ik ben het ondertussen al goed gewoon om veel alleen thuis te zijn. 
AllΓ©, ik weet niet of je dat ooit gewoon kunt worden πŸ€”
Het blijft niet leuk, het went alleen een beetje. Ik praat nu nog veel meer tegen mezelf. Het blijven hilarische gesprekkenπŸ˜‚. Het is ook niet evident om de dagelijkse dingen te doen als ik me niet goed voel. 

Maar echt alleen, ben ik nooit. 
Want ik heb mijn ‘checkers’, het zijn mijn papa en mama, mijn schoonouders, enkele vrienden en vriendinnen die dagelijks even checken of alles ok is met mij. 
Die vragen of ze met iets kunnen helpen 
of dat ik vervoer nodig heb om naar de dokter te gaan. 
Of die me even meenemen op een ‘zotte’ wandeling πŸ€— 
of die me laten weten dat ik dag en nacht mag bellen haha. 
Zo lief 😘. Zo dankbaar hiervoor. 

Ook Lisa stuurt iedere dag berichtjes, met Lenny Skype ik 
en met Ralph heb ik een romance a la ‘You’ve got mail’. 
Schattig toch ❤️

‘Het is niet de verf die een huis kleurt 
maar de zon die er op schijnt.’ 

En zo is het…

Ook al is ons huis een beetje te leeg en te stil, 
het is altijd gevuld met warmte, betrokkenheid,
vriendschap en liefde ☀️

Fijn weekend iedereen 😘.

xxxx

Dintje


vrijdag 21 september 2018

Turn your can’ts into cans and your dreams into plans ☺️


Turn your can’ts into cans and your dreams into plans’ motiveert Lisa me. 
And so I did ✌️

Intens happy ☺️ want morgen zal ik samen met 53 enthousiaste lopers en gesteund door een 30-tal supporters deelnemen aan de Ostend Night Run πŸƒ‍♀️. Samen zullen we zichtbaarheid geven aan dromen en aan de Europese campagne ‘Don’t Delay, Connect Today’. 

Ik ben immens onder de indruk wat familie, vrienden en zelfs mensen die ik (nog niet) ken, allemaal willen doen voor iemand anders πŸ˜‡. Wat mensen willen doen voor het goeie doel, voor iets waarin iemand gelooft. Telkens als iemand me zei: ‘Ik ben aan het trainen hoor, we gaan ervoor hΓ©, ik heb nΓ³g lopers voor je ☺️’. Dan gaf me dit telkens zo’n warm gevoel. Want dankzij jullie sterke schouders wordt het project ‘Run to Connect’ gedragen. Love you all ❤️

De weg er naartoe was echter niet makkelijk πŸ™ƒ. Het was geen rechte lijn naar de ‘finish’ om zo te zeggen.  Het was een weg met grote struikelblokken , omleidingen en vele haltes. Vaak was het voor mij heel confronterend om wel te willen maar niet te kunnen. Maar op geen enkel moment heb ik gedacht: ’Waar ben je nu toch aan begonnen Dintje?’ Ik word zo gedreven door iets in mij, iets dat zegt: ‘Go for it πŸš€’.  Want ondanks de soms forse tegenwind heeft het me doen herleven, het heeft me opnieuw doen ‘oprechten’, het gaf me een ferme boost aan mijn eigenwaarde en aan mijn zelfvertrouwen ✌️

Of ik nu loop of wandel, of ik al dan niet de finish haal…Ik zal vooral intens genieten van het moment en van de mensen rondom mij. Want het leven is geen race maar een reis. Goed gevonden hΓ© deze? πŸ˜‚

Turn your can’ts into cans and your dreams into plans’. 
So it did ✌️

Intens happy ☺️ en morgen blink ik nog wat meer in mijn vel ☀️. Aan alle lopers, supporters, de trekkers, de duwers, de ondersteuners, lieve familie en supervrienden, VAN HARTE BEDANKT VOOR JULLIE ENTHOUSIASME EN STEUN ❤️😘. Het wordt de max πŸŽ‰.
Xxxx

Dintje


'Turn your can'ts into cans and your dreams into plans’. 
And so I did ✌️

Intensely happy ☺️ because tomorrow I will participate in the Ostend Night Run together with a group of 53 enthusiastic runners and supported by more than 30 family and friends. 

Together we will give visibility to dreams and to the European campaign 'Don't Delay, Connect Today'. This campaign from EULAR aims to raise more awareness about the importance of an early diagnosis for people with a rheumatic condition. 

I’m impressed about what family, friends and people in general want to do for someone else and for a good cause ☺️. I’m extremely grateful πŸ˜‡.  

The ‘road’ towards this ‘finish’, as a figure of speech, hasn’t been easy. Often it was very confronting for me to accept my own limits. To want to do so many things and not to be able to do them. But I am so driven by something inside me, something that says “Just go for it πŸš€”. 

Turn your can’ts into cans and your dreams into plans’. 
So it did ✌️

To all ‘my’ runners, supporters, dear family and friends, thank you for your enthusiasm and support and to make the Run To Connect challenge happen. 
LOVE YOU ALL ❤️


Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina πŸ˜‰. Bedankt voor je steun πŸ’“.

zondag 16 september 2018

8 minutes ✌️


Adem in, adem uit en op ’t gemak’ zegt Lenny terwijl hij me nauwlettend met z’n blik volgt. Ik moet eerlijk zijn iedere keer als hij het tegen me zei: ‘Adem in, adem uit en op t gemak’, dan draaide ik wat met mijn ogen en daarna volgde er een hele diep zucht. Ik word niet graag afgestopt. En dat is nog een understatement πŸ˜‚? 

Toch heeft hij gelijk, ik besef dat wel. Ik moet rekening houden met mijn hartslag, met mijn ademhaling, met mijn spieren, met mijn pijn, met mijn ziek zijn of met nog een ander mankement en uiteraard met mijn eigen grenzen. Ik geef toe, het is niet makkelijk om te luisteren naar mijn lichaam als er in mijn hoofd een sprinter leeft πŸ™ƒπŸš€. 

Ondertussen loop ik al in stukjes van 8 minuten πŸƒ‍♀️.  Het lijkt niet veel, ik weet het...Maar iedere minuut, iedere sessie is een echte overwinning ✌️. Ik ben hiervoor ontzettend dankbaar. 

‘Adem in, adem uit en op ’t gemak’ zegt Lenny terwijl we zij aan zij lopen. Wat een fantastisch team van TOPcoaches heb ik hier rond mij 😍. 
Intens dankbaar ook al zucht ik vaak es heel diep 😝.
Fijne zondag iedereen 😘
xxxx
Dintje


vrijdag 7 september 2018

When people support each other, amazing things happen πŸ™Œ


‘When people support each other, amazing things happen'. 
Zo waar en zo mooi ☺️

De consultaties en onderzoeken in het ziekenhuis van de afgelopen weken hebben me geen deugd gedaan. Ook mijn pijn weegt te veel door. Op alle vlakken dan. Het maakt me met momenten heel stil en vaak afwezig. 

Heb moed te spreken als het moet’ lees ik op mijn kalender. Wel het heeft me ontzettend veel moed gevraagd om te zeggen aan mijn huisarts dat ik het even allemaal niet meer zie zitten. Dat het niet ‘loopt’ zoals dat ik het graag zou willen, dat ik vaak zoveel twijfel aan mezelfπŸ€”, zo hard ben op mezelf en dat ik zelden nog vreugde ervaar. Dat ik met andere woorden mentaal een platte band heb. Voila, het is eruit 😌

Na het gesprek met de huisarts voelde ik me wat onwennig maar vooral heel opgelucht. Het had letterlijk ook een invloed op mijn pijn. Wat later deelde ik het ook thuis en daarna met enkele vrienden. Ze zijn mijn vangnet, ze helpen mee dragen πŸ™Œ als het even te zwaar wordt. 

Toen ‘het’ er spontaan uit floepte tegen Lenny dan verschoot ik even. Want ik wil niemand belasten met die muizenissen in mijn hoofd πŸ™ƒ. Maar hij maakte toen voor ons 2 potjes koffie ☕️☕️ en hij gaf me een dikke knuffel met de woorden: ’Alles komt goed mamie’tje, we gaan es even babbelen’. Lief hΓ© ❤️.  

Het vraagt moed om te spreken als het moet. 
Maar soms ‘moet’ het echt. 

Ik loop nu wat lichter door het leven 
want ik draag het niet meer alleen.  

‘When people support each other, amazing things happen.’

En dat heb ik goed gevoeld. 
We gaan er opnieuw voor πŸš€, komt goed ✌️.

Fijn weekend iedereen 😘
xxxx

Dintje


vrijdag 17 augustus 2018

One act of kindness can change someone's entire day


Je bent flink’ zei ze terwijl ze door mijn haren wreef. 
Het was tijdens een redelijk ambetant onderzoek in het ziekenhuisπŸ‘©‍⚕️

Op het moment dat ik mijn hoofd heel stil moest houden, nam de verpleegster mijn hoofd tussen haar handen en wreef ze zachtjes meevoelend door mijn haren. 
Het had een ongelofelijk effect op mij. Ik werd intens rustig en ik voelde dat het wel allemaal in orde zou komen ☺️

Ook deze zomermaanden blijft het zwaar qua onderzoeken in het ziekenhuis en consultaties. Bijna iedere week staat er wel iets op het programma. Van het ziek zijn kan ik helaas geen verlof nemen πŸ–. Maar het is wat dat het is en ik doe verder ✌️. Er zijn ergere dingen in het leven, vind ik. 

Tussenin verzet ik mijn gedachten tijdens het loop-wandelingen. Ik ga het zo noemen want momenteel is het meer wandelen dan lopen πŸ˜‚
Niet leuk maar ook dat is wat dat het is. 

Onderzoeken in het ziekenhuis zijn nooit leuk. Het vraagt veel van mij, veel inspanning, veel energie en veel denkwerk. Ik ben wel meestal heel rustig en ‘zen’. En toch…Toch denk ik dan: hopelijk is het allemaal ok, hopelijk valt het allemaal wel mee, hopelijk, hopelijk, hopelijk…Ik denk dat het menselijk is. 
Wat dan helpt is vriendelijkheid ❤️, empathie en vooral ook een pak humor 😁.  

Je bent flink’ zei ze terwijl ze door mijn haren wreef. 
Je kan niet geloven welk zalig effect dat op mij had. 

Hoe zulke kleine dingen een wereld van verschil kunnen maken 
op het moment dat je het net nodig hebt. 

Maak dat verschil voor iemand, laat voelen dat je er bent, 
het verricht wondertjes πŸ˜‡.

‘One act of kindness can change someone’s entire day’

That’s the spirit!
Fijn weekend iedereen 😘
Xxxx

Claudine

Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina πŸ˜‰. Bedankt voor je steun πŸ’“.