woensdag 17 juni 2015

When the going gets tough...


Ik ben opnieuw gestart met andere medicatie.
Here we go again dus...
Ik hoor vaak zeggen: 'Alweer een nieuwe therapie? Je hebt nogal een beetje courage zeg.' En ja, misschien is dat wel zo maar der is ook geen andere optie dus...I go for it.  

Drie weken geleden nam ik mijn eerste dosis Ledertrexate. Het is bijkomende medicatie bovenop de cortisone, Plaquenil, Arcoxia enz...
Ik denk dat ik allicht zal oplichten in het donker. 
'Glow-in-the-dark-Dintje' haha...

Maar ik besef en het werd met ook duidelijk gemaakt dat het een noodzaak is.  
De krachtige, koppige wolf in mij moet dringend getemd worden.  

Opnieuw rijzen er kleine maar ook grote vragen in mijn hoofd.  
Zal ik niet te veel last hebben van de bijwerkingen? Zal de misselijkheid meevallen? Of zal ik veel moeten overgeven? Hopelijk vliegen de kilootjes er niet af. En wat met mijn haar? Zal ik die verliezen? 
Misschien gek dat ik daar allemaal mee bezig ben. En toch...
Maar ook...Zal mijn verzwakte lichaam de medicatie kunnen verdragen? En wat zijn de gevolgen op lange termijn? 
En vooral...Is het deze keer, goeie keer?  Komen er eindelijk wat betere dagen? En indien niet, zal ik kunnen omgaan met de ontgoocheling?  Zal ik dan nog de moed hebben om verder te zetten?

Mijn denkkamer draait opnieuw op volle toeren.
Het vraagt veel van mij...
Zowel lichamelijk maar ook mentaal en emotioneel. 
Ik moet soms diep gaan.

The more you try, the more you fail.
The more you fail, the more you learn.
The more you learn, the more you grow.

Maar ik blijf ervoor gaan...
Ik doe dit niet voor mij alleen. Maar vooral ook voor mijn allerliefste oogappels, voor mijn ventje Ralph, voor mijn bezorgde familie, steunende vrienden en ook voor mijn o zo gemotiveerde dokters.  Ook zij allemaal verdienen mijn beterschap!

So yes, let's do this! 
Maybe we have a winner this time :-).  
Zo moeten we denken!

Ondertussen zijn Lisa en Lennaert met hun examens gestart. 
Het is de laatste sprint naar de finish en daarna kunnen ze volop genieten van een welverdiende vakantie. Ik bewonder hun maturiteit en hun gedrevenheid. Ze gaan ervoor! Niet op een jachtige, stressy manier maar eerder in alle rust en met de spirit van we geven het beste van onszelf. Ook hun behulpzaamheid naar anderen toe valt me op. Zo mooi om dit te mogen ervaren. 
Goed bezig gastjes ;-). Echt fier op jullie!


I'll climb any mountain
I'll swim any sea
I'll reach for the heaven
With you lovin' me <3


Ook ik zet opnieuw mijn 'sprint' richting finish verder.  
Allé, echt sprinten is het niet.  Het is eerder een uitdagende wandeltocht verderzetten met een redelijke zware rugzak en mijn 2 benen in de plaaster, haha. Bij wijze van spreken. ;-) Misschien moet ik wel de Foo Fighters vervangen op Werchter LOL.  Ralph heeft toch al zijn ticket.

Mijn 'parcours' richting stabilisatie is nog niet echt vlak geweest. Het kende al een paar ups en ook vele downs. Hindernissen op mijn weg doen me veel uitwijken en vertragen. En mijn landkaart blijkt nog niet de juiste te zijn waardoor ik al enkele keren de weg verloor.

Maar het belangrijkste is dat ik blijf doorgaan, dat ik in beweging blijf. 
Dat ik niet bij de pakken blijf zitten...
Want er zijn nog wegen die naar de finish leiden. 
Op een dag vinden we hem wel. 


Ik geraakte ondertussen al voorbij de eerste controlepost.
Mijn leverwaarden zijn ok, mijn lichaam kan de medicatie voorlopig verdagen.  
Ik mag dus de therapie verderzetten en volgende maandag drijf ik de Ledertrexate van 4 naar 6 pilletjes op.  En daarna tot 8 pillen.
Binnen een 10-tal weken weten we of ik in de juiste 'richting' loop.  

We zijn er nog niet maar ik blijf gefocust op de finish met als doel: Minder ziek, minder pijn, minder cortisone en vooral MEER van al de rest!

I'm gonna buy me a one-way ticket
Nothin's gonna hold me back


Het is niet altijd even makkelijk...
Maar we hebben allemaal wel eens van die momenten in ons leven dat we even de 'weg' kwijt zijn.  Soms kunnen we er niet omheen en moeten we erdoor.

Samen met de steun van mijn trouwe supporters en de liefde van de mensen om me heen, geraak ik er wel. 
Ik weet dat, ik voel dat...
En onderweg aanschouw ik het prachtige landschap en geniet ik van de 'kleine' mooie dingen die mijn pad kruisen.  That's the spirit ;-)

I got something to tell you
I got something to say
I'm gonna put this dream in motion
Never let nothing stand in my way

When the going gets though...
The tough get going


Lyrics Billy Ocean: When the going gets tough...can't wait to see you ;-)



Geen opmerkingen:

Een reactie posten