vrijdag 11 december 2015

Love Will Save the Day

Het is 6 uur in de ochtend en ik hijs me uit mijn bed.  
Ralph fluistert me toe :'Hey, is alles in orde met je?' 
Ik stel hem gerust en zeg zachtjes: 'Het is ok, slaap maar verder schat.' 

Het zijn al moeilijke nachten geweest.  

Heb opnieuw veel last van reflux. Heb dat af en toe eens. 
Ik zet dan mijn bed wat rechter en dat helpt me wel.  
Maar het is vooral het koortsachtig gevoel, de druk in mijn hoofd en de pijn die me wakker houden. Ik denk dat ieder botje, ieder spiertje, ieder gewricht voelbaar is. Alsof mijn skelet bevroren is en niet warm te krijgen is. 
En ondertussen gloeit mijn lichaam. 
Klinkt tegenstrijdig en toch...

Sometimes life can make you crazy

It can really put your body to the test

Voorzichtig beweeg ik me in de richting van de trap. Ik moet altijd goed opletten als ik 's morgens de trappen doe.  Meestal ben ik redelijk verdwaasd en werkt mijn stramme lichaam nog niet helemaal mee. Dus stap per stap. And take it easy...

Bij de eerste nip van mijn heerlijke koffie klaart mijn gezicht al op.  

Ik kan daar zo van genieten :-)

Een paar minuutjes later komt Ralph ook aan de ontbijttafel zitten. 

Zo lief, hij is vroeger opgestaan voor mij.
'Het gaat niet goed hé.  Opnieuw minder na je Ledertrexate? Of komt het door de afbouw van je cortisone?' vraagt hij me.  
Hij maakt zich wat zorgen...
'Och, het zal wel beteren', zeg ik altijd. 
En zo is het ook want z'n zoen op mijn voorhoofd tovert een grote glimlach op mijn gezicht.

This thing called love,

it swings, it jives, it shakes...
I kind of like it
Crazy little thing called love

Een uurtje later komen ook Lenny en Lisa naar beneden.  
Het zijn onze 2 zonnetjes in huis <3...En na een paar dikke knuffels en zoenen gaat het al direct vééééééél beter met mij.  Hun liefde verricht als het ware kleine wondertjes...

Love saved my day...

Want wat medicatie niet kan doen voor mij,
doet LIEFDE wel.

Het zit in zoveel 'kleine' dingen. 
En met klein wil ik het zeker niet minimaliseren. Want het zijn die dingen die een groot verschil, zeg maar een wereld van verschil kunnen maken voor iemand.



Een warme knuffel gevolgd door een dikke zoen. 
Een schouderklopje of oppeppende woorden. 
Een stilte die meer zegt dan duizend woorden.
Of simpelweg :'Hoe gaat het met je?'
Klinkt logisch en toch...

Of de kinderen rondvoeren, eten en soep maken, een bloemetje om op te fleuren, een kaartje met woorden van steun of ik-wens-je-succes-sms'jes en ik denk-aan-je-mailtjes...


Het is de betrokkenheid die deugd doet en steun geeft.
Het helpt dragen als het even te zwaar wordt.
Ik voel me gezegend en ik ben enorm dankbaar...

Dus langs deze weg nogmaals:


BEDANKT LIEVE FAMILIE, VRIENDEN, BLOGLEZERS 

OM ER TE ZIJN >3
xxxx

Ik hoor en lees echter met veel pijn in mijn hart 'andere' verhalen van lotgenoten...
Ze moeten hun strijd helemaal alleen vechten, krijgen geen begrip van hun omgeving. Ze zitten alleen in de wachtzaal van de dokter en ze zijn alleen als ze ontwaken in de dagkliniek. Ze hebben niemand die hun hand vasthoudt als het even te zwaar is. Ze hebben geen schouder om even op uit te huilen. Geen hand die hen optrekt of hen opvangt.
Ze hebben niemand die zegt dat het wel goed komt...
Meestal is een lotgenotengroep hun enige klankbord, hun enige steun en toeverlaat.

When your battles wear you down

and you've got troubles on your mind

Weet je...

Niemand kiest om ziek te zijn, niemand kiest voor armoede,
niemand kiest voor tegenslag...
In deze soms heel ruwe en harde wereld hebben we nood aan meer warmte en menselijkheid.  Meer empathie, meer genegenheid en begrip.

Dus denk en voel met je 'hart', 
het kan een wereld van verschil maken 
voor iemand die het even 'hard' nodig heeft.


All we need is a little change of heart...
Love will always play the greater part.
So let your light shine and
LOVE WILL SAVE THE DAY!

Thanks to Whitney Houston : 'Love will save the day'
Thanks to Freddie Mercury-Queen : 'Crazy little thing called love

Geen opmerkingen:

Een reactie posten