woensdag 24 februari 2016

Four Seasons In One Day

Foto : www.kimberliekohler.com
Vanaf dat ik enkele zonnestraaltjes zie dan is het lente in mijn hoofd...
Een beetje minder pijn verricht wonderen.
Maar helaas zijn de voorbije dagen opnieuw heel moeilijk geweest. 
De mist in mijn hoofd is hardnekkig, het plaatst me zo in een andere wereld. 
Is er een nieuwe opstoot op komst? Of zijn het bijwerkingen van de zware pijnstilling? We weten het nog niet...

Ik merk ook ongerustheid op bij Ralph en de kinderen. 
Voor hen is het vaak machteloos toezien. 
Dat doet ook pijn, op een andere plaats dan. 
Het maakt me zo kwaad op mijn ziek zijn.

Finding out wherever there is comfort there is pain

Like all the things you can't explain

Maandag moest ik naar het ziekenhuis voor een SPECT-scan van mijn hersenen. 
Het is een onderzoek van een 30-tal minuten, niet pijnlijk, niet te ontzien dus. En een vriendelijke equipe van de dienst radiologie helpt ook hé ;-).

Na het onderzoek wilde ik zo snel mogelijk terug naar huis, 'k voelde me absoluut niet goed. Maar ik had geluk, ik kon direct de bus naar het station nemen. En van daar had ik onmiddellijk aansluiting met de volgende bus.  

Alsof ze op mij gewacht hadden, super :-).

En tussen haakjes aan alle lieve mensen die me wilden brengen naar het ziekenhuis en terug komen halen, EEN DIKKE MERCI!  Het blijft voor mij heel moeilijk om hulp te vragen. Het is koppigheid, een innerlijk duel voor enige zelfstandigheid.


Op de bus geraak ik aan de praat met een wat oudere dame.  
'Het is wel slecht weer hé', zegt ze tegen me. 
En ze vult verder aan'En morgen ook slecht weer, en amaai, tis nog geen lente en hopelijk hebben we een goeie zomer.
Allemaal in 1 zin :-). 
Ik probeerde haar gerust te stellen en ik zeg haar dat het wel zal opklaren. Maar het had weinig zin haha. Het is en het zal voor altijd slecht weer blijven punt! 

Smiling as it all comes down

You can tell a (wo)man from what (s)he has to say

En toen dacht ik bij mezelf: 'Ach, je moest eens weten...
Meestal kan ik dagen niet buiten en heb ik geen enkel benul of het nu warm of koud is. Ook ik heb liever de lente, de zonnestraaltjes, de kleurige bloemen en het lekker geurend gras.  Maar in de regen lopen is soms ook es zalig. Of eens goed uitwaaien kan toch ook deugd doen. 

Ik las gisteren het volgende op mijn scheurkalender:


"De grootste geluksmomenten zitten vaak
in de kleinste verpakkingen"

Soms zijn we zo gefocust op de dingen die we niet hebben of op wat we niet kunnen veranderen. Waardoor we minder aandacht hebben voor de mooie kleine dingen die er wél zijn. En we daardoor het groter geheel bijna niet meer zien. 

In mijn stormachtig klimaat weet ik nooit welk weer het zal zijn.

Iedere dag sta ik op met veel bewolking in mijn hoofd en ijzel op mijn gewrichten.
Soms blijft het een poosje regenen 
maar achteraf kan ik zo intens genieten van de opklaringen.
Heel af en toe blijven er donkere wolken hangen boven mijn hoofd. 
Maar dan vraag ik aan de wind om mijn zorgen met zich mee te nemen. 
En tijdens een opstoot raast er een zware orkaan door mijn lijf. 
Het verwoest dan alles wat het op z'n pad tegenkomt. 
Maar als de storm opnieuw gaat liggen 
en als de zon er opnieuw door komt 
dan kan ik alleen maar dankbaar zijn.

Zal het regenen of komen er toch enkele opklaringen? 
Ik weet dat nooit. 
Maar ik focus me daar niet op...  
Het is wat het is,
ik maak het beste van iedere dag.
Ook al heb ik vaak 4 seizoenen op 1 dag.


Worlds above and worlds below
Sun shines on the black clouds.
Everything gets turned around
Doesn't pay to make predictions.
Even when you're feeling warm,
the temperature could drop away
Like four seasons in one day...



Lyrics : The beautiful song Four Seasons in One Day - Crowded House

Geen opmerkingen:

Een reactie posten