zondag 24 april 2016

From Sofia With Love

Mijn hoofd zit vol en mijn hart loopt over.
Ik wil schrijven over het afgelopen congres in Sofia.
Indrukken, ideeën, gevoelens maar alles zit vast.
Dus ik probeer het zo...

From Sofia with Love <3

"All of my heart"

De steun die ik van familie, vrienden, bloglezers, lotgenoten kreeg is gewoonweg hartverwarmend. Jullie berichten, kaartjes, reacties, aanmoedigingen en zelfs armbandjes die me werden toegestuurd...Het heeft me allemaal geraakt.
Jullie hebben me vleugels gegeven. Dankbaar <3

"I'm so exited and I just can't hide it"

Het is 2 uur ’s nachts en mijn wekker weergalmt doorheen ons huis. Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht want het is eindelijk zo ver. Ik vertrek naar het jaarlijks congres van de EULAR PARE in Sofia. 
Ik ben dol enthousiast want ik heb er enorm naar uitgekeken. Let's do this :-).
Nog een dikke zoen aan de kids en dan is het ‘time to go’.

"Fly me to the moon, let me play among the stars..."

Na de eerste controlepost in het binnenrijden van Zaventem zet Ralph me af op een ietwat verlaten parking van de luchthaven. Hier ga ik dan, on my own...
Maar ik vind het niet erg, het schrikt me niet af want ik verlang zo naar enige zelfstandigheid. Even op eigen benen staan en minder afhankelijk zijn van alles en iedereen. Ik wil mijn eigen 'vleugels' gebruiken en het 'vliegen' zal me deugd doen.

"Just a little of that human touch"

De sfeer op de luchthaven is bedrukt en tegelijkertijd ook heel sereen, heel ingetogen. Met momenten is het aangrijpend stil als ik voorbij bepaalde afrasteringen passeer. Wat me opvalt is de warme solidariteit dat er heerst, iedereen helpt elkaar. Ondanks alle angst, het ongeloof, het verdriet heerst er een mooie vorm van respect. Die menselijkheid gaf me veel warmte op die kille ochtend...

"Let's stick together, come on, come on"

Als uitrustpunt vind ik een plaatsje in de Starbucks. So far so good. Een half uurtje later komt Cindy mij vergezellen. We vertrekken samen op dit avontuur. Nele is al in Sofia. Voor Cindy is het de eerste keer. Ik herken de vragen, de nieuwsgierigheid...Het klikt en de sfeer zit er al goed in. 
We stick together.

"We are one"

Het onthaal in ons hotel in Sofia is hartelijk. Alles valt opnieuw op z'n plaats. 
Hier moet ik zijn, denk ik stilletjes. Ik voel het, ik weet dat...
De verbondenheid doet me deugd. Elk uit een andere hoek van Europa, elk met zijn eigen verhaal, allen verbonden door reuma. Zonder woorden begrijpen we elkaar, ondersteunen we elkaar, voelen we elkaar aan...
We are connected ;-).

"Hungry like the wolf"

Ik voel me een beetje als een opgedraaid Duracell konijntje. Ik wil er aan beginnen: Deelnemen, meedenken, inspireren, motiveren, netwerken...
Ik wil zovééééééél! Was ik maar niet ziek, denk ik dan.

"Move any mountain"

De sfeer zit goed, de organisatie is top, we verzetten bergen. Er heerst een machtige energie. Samen zijn we de wereld voor reumapatiënten aan het verbeteren. De drive is er, iedere minuut, iedere seconde. Alleen al als ik er over schrijf fleurt mijn gezicht opnieuw op :-).  
Ja, laat ons 'bewegen'. Laat ons trekken en duwen!
Let's move mountains :-)

"She's so vulnerable"

Een interview staat als eerste op mijn programma. Ik oog zelfzeker maar ik voel me kwetsbaar. Vragen flitsen door mijn hoofd. Wat als ik niet uit mijn woorden geraak? Wat als ik mijn boodschap niet gezegd krijg die ik de wereld wil insturen?Wat als ik het niet goed (genoeg) doe?  Mijn enthousiasme neemt het gelukkig van me over en eens het interview begint valt alles weg. Ik spreek vanuit mijn hart en zo is het goed.

"You've got the power"

Ik ben heus onder de indruk van de jongeren uit de YOUNG PARE groep (http://www.youngpare.org). Het zijn één voor één leeuwen. Hun enthousiasme, hun bruisende energie en kracht is aanstekelijk.  Nog zo jong, reuma hebben en dan dat mooi vuur in je hebben. Prachtig, te bewonderen...

"Why does my heart feel so bad?"

In één van de workshops overleggen we hoe we meer aandacht kunnen creëren voor leven met reuma. To raise awareness...Het filmpje over kinderreuma blijft aan de ribben plakken. Aangrijpend, ontroerend, ik moet even slikken. Maar het motiveert me ook. We moeten hier iets aan doen!

"Raise your voice"

De volgende dagen volgen er workshops, netwerkmomenten, stemmingen rond bepaalde ideeën en quotes. We gebruiken onze ervaring als patiënt om onze inbreng te doen. De stem van de patiënt is heel belangrijk. 
Vind hem, ontwikkel hem en gebruik hem. Elke stem is van belang.

"I believe I can fly"

Ieder stapje dat ik zet vraagt moed, geloof me.  Maar ik voel me minder geremd dan vroeger. Ik ga er gewoon voor. 'Just do it Dintje, one life'.  
Ik spring en ik doe mijn best om te vliegen. Alleen zo worden mijn vleugels sterker. That's the spirit ;-).

"Crazy"

Velen begrijpen misschien niet waarom ik dat allemaal wil doen.  
Je bent ziek, je hebt pijn, je bent verzwakt…Das allemaal waar.
Ik kan het echter moeilijk in woorden uitleggen waarom. Ik voel me gestuwd, een vuur in mij dat niet te doven is. Ik moet luisteren naar mijn hart, echt waar.
'The mountains are calling and I must go.' Zoiets...

'In a world full of people only some want to fly
Isn't that crazy?'

"Happiness"

Tijdens onze terugreis verlies ik onderweg mijn favoriete blazer, word ik tot 3 maal toe volledig gefouilleerd bij de controles en top of the bill...ons vliegtuig wordt tijdens de afdaling geraakt door iets.  We vermoeden een blikseminslag. 

Maar het neemt het niet weg....
Mijn grote glimlach. Ik straal, ik glunder.
Ben ik moe? Ja, ik ben kapot.
Heb ik pijn? Ja, mijn lichaam geeft me aan dat het genoeg geweest is.
Zal het gevolgen hebben? Mijn wolf is wakker en woest...

Maar het weegt niet op, echt niet…
Ik voel me opgeladen, geïnspireerd, geëngageerd, voel me minder alleen.  
Ben vooral intens gelukkig. 
Ieder stukje van mijn hart en mijn ziel...intens gelukkig.

The stretch to happiness, even uit mijn comfortzone.
Het blijft telkens een uitdaging...
But it is there that the magic happens ;-)

From Sofia with love...


A musical tribute: 
ABC, The Pointer Sisters, Frank Sinatra, The Boss, Bryan Ferry, Ilse De lange, Duran Duran, The Shamen, Roxette, Moby, R Kelly & Seal.




4 opmerkingen:

  1. Mooi samengevat! En nu ben ik nieuwsgierig naar dat congres, dus straks even Googlen. Eerst weer even rust...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt hoor en inderdaad nu opnieuw even rust ;-) xxxx

      Verwijderen