dinsdag 17 mei 2016

The Sound of Silence


In mijn hoofd botsen mijn gedachten constant met elkaar. 
Is het wit, zwart of is het grijs Dintje? Wat is het nu? 
Ik geraak er even niet uit...
Ook in mijn hart heerst er een totale chaos.  
Onzekerheid, verdriet, eenzaamheid...
maar ook verlangens en hoop.
Alles zit gevangen en het schreeuwt naar vrijheid.


Chaos in haar hoofd.
Vuur in haar hart.
Tekst van Lief leven

Ik weet velen denken...
'Dintje die is altijd zo sterk, altijd zo positief, ze heeft altijd die lach.'  
Dat is waar...
Achter iedere brede glimlach schuilt een gelukkige ziel. 
Maar ook mijn ziel kan eens kapseizen.

Iedereen heeft wel eens van die momenten.
We are lonely but we're not alone.

De onderzoeken, scans, ziekenhuis-in, ziekenhuis-uit 
maar ook de pijnstillers, spierontspanners en andere medicatie van de laatste weken zitten er ongetwijfeld ook voor iets tussen. Ik denk zelfs dat ik na al die scans wellicht zal oplichten in het donker. Glow-in-the-dark-Dintje.
Best dat we nog kunnen lachen ook :-).

Het is vooral de pijn die te overheersend is momenteel. 
Ik heb pijn aan mijn skelet, aan mijn spieren, aan mijn hoofd, aan mijn huid. 
Euh waar doet het geen pijn?
Soms kan ik aan niets anders meer denken. 

Maar het is mijn innerlijke pijn, de pijn aan mijn hart en gedachten, die me het meeste kwelt. (Slik, gooi het in de groep)
Er is iets in mij dat vecht.

Sometimes following your heart 
means losing your mind

Tijdens het congres in Sofia vorige maand ben ik mezelf tegengekomen. Ik heb mezelf opnieuw ontmoet.  En dat was heel confronterend. Want het besef kwam dat ik me in gans het proces van het chronisch ziek zijn, tussen alle opstoten en onderzoeken door, ergens ben kwijt geraakt. En tijdens het congres kwam ik opnieuw in contact met mezelf. Dintje puur natuur, puur sang. 
Het deed me ontzettend deugd, het gaf me voeding.

Maar na de 'high' volgde er de pijnlijke 'low'. Want ik voelde mijn sterke grote vleugels opnieuw slinken tot kleine vlerkjes. De euforie maakte plaats voor een kwelling aan mijn hart. Want ik had geproefd en ik wil(de) meer... 

Opnieuw rijzen de 'grote' vragen in mijn hoofd.  
Wie ben ik? Waar ben ik in mijn leven? 
Wat beteken ik nog voor anderen? 
En wat wil ik nog? 

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again

Het is niet simpel om daar zomaar een antwoord op te vinden. 
Want wat wil ik nog? Naast genezen, stabiliseren, beter worden, minder pijn hebben, opnieuw spieren ontwikkelen, terug kunnen sporten, actiever zijn, terug aan de slag kunnen, minder moe zijn...
Ja, ik kan nog zo'n eindje verder opsommen hoor haha.
Maar wat wil ik?
Niet zo makkelijk om daar een pasklaar antwoord op te vinden.

Want als ik uiteindelijk een antwoord vind op de vraag,
dan wordt het antwoord opnieuw een vraag...

Onlangs zag ik een filmpje op Facebook over hoe een kreeft groeit in z’n schelp. Als een kreeft te groot wordt voor z’n schelp dan voelt ie zich gevangen. 
Maar hoe groeit een kreeft dan? 
Wel die maakt zich los van z’n schelp en kruipt dan onder een steen om zich veilig te stellen van het gevaar van buiten af. Eens de schelp opnieuw volgroeit dan trekt ie opnieuw de wijde zee in.

Ook ik ben aan het groeien. Op verschillende vlakken zelfs.  Ik voel dat mijn 'schelp' te klein wordt en het belemmert mijn groei. Het maakt me ongelukkig. 
Om opnieuw te kunnen groeien moet ik kunnen 'loslaten'.  En dat vraagt moed...Want groeien maakt me kwetsbaar, minder weerbaar.
Maar het is noodzakelijk dus...

Ik las op mijn scheurkalender het volgende:
'Wat groeit, maakt niet veel lawaai.'
Ons innerlijk is net als een stekje. 
Het heeft, naast warmte en water, rust nodig om te groeien.
Groei innerlijk maar pieker er niet te veel over.
En vooral wees geduldig :-).

Alsof mijn scheurkalender me iets wilde duidelijk maken ;-)

And the vision that was planted
still remains
within the sound of silence...

Lyrics: The Sound of Silence - Simon & Garfunkel



Wil je geen berichten missen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina ;-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten