vrijdag 5 mei 2017

Seize the moment ✨


Vorige week dinsdag was het mijn verjaardag ๐Ÿ˜Š. Hip hip hoera ๐ŸŽ‰. Ik mag ondertussen al 44 kaarsjes op mijn taart uitblazen. Allรฉ ja, dat zullen dus al een paar taarten zijn haha ๐ŸŽ‚๐ŸŽ‚๐ŸŽ‚๐ŸŽ‚. 

Ik vind het altijd ontzettend leuk om jarig te zijn. 
Velen pruttelen tegen, willen het niet eens vieren of zijn mopperig als het hun verjaardag is. Ik begrijp nog steeds niet waarom? 
Ouder worden is een voorrecht, vind ik. 
Een prachtig geschenk om dankbaar om te zijn.

Ik vier het wel graag. Niet om in de picture te staan of om kado’s te krijgen of zo. Maar gewoon omdat ik dan opnieuw een jaartje ouder en wijzer ben ๐Ÿ™ƒ. 
Het is voor mij telkens een bezinningsmomentje. 
Een moment om even mijn innerlijk kompas wat bij te stellen, 
om de koers opnieuw te bepalen en dan opnieuw zeil te zetten ⛵.
Als je begrijpt wat ik wil zeggen…

Graag had ik iets ‘speciaals’ willen doen op mijn verjaardag. 
Niets zots of uitbundigs hoor ๐Ÿ˜. Maar ietsje mรฉรฉr dan op andere dagen. 
Misschien een ontbijtje met mijn ouders of een wandelingetje op 't strand 
of een lunchke met een vriendin of wat shoppen in 't stad 
of een lekker etentje met mijn familie. 
Maar helaas pindakaas dus….Want blijkbaar was het die dag ook mijn wolf z’n verjaardag. Hip hip hoera. NOT dus ๐Ÿ˜ค. 
Ongevraagd was hij ook te gast. 

Ik voelde het al een paar dagen opkomen. Ik kreeg al van die subtiele signalen. 
Af en toe bleef ik al eens serieus in mijn woorden hangen. 
Ik schaam me er wel erg voor als ik dat voor heb ๐Ÿ™„. Maar ja…
En trappen doen dat ging ook al wat moeilijker de laatste dagen. 
Stilletjes aan vertraagde ik steeds meer,
om uiteindelijk tot stilstand gebracht te worden. 
Tsjakka, snoer eruit, batterij plat, over en out, gedaan Dintje ๐Ÿค.

Dus van al mijn ideetjes wat ik wilde doen op mijn verjaardag kon ik niets uitvoeren. Maar weet je, ondanks 'alles' heb ik er toch het beste van gemaakt. Ondanks de potdichte mist in mijn hoofd, de overheersende pijn en het grieperig gevoel, beleefde ik ook nog hele intense vreugde momenten.  
Ik weet het, het klinkt absurd ๐Ÿ™ƒ en toch is het zo…

Want het werd een mooie dag vol met kleurrijke kaartjes met prachtige verjaardagswensen, deugddoende sms'jes en lieve berichtjes, onverwachte bezoekjes en een huis vol bloemen ๐Ÿ’, ballonnen ๐ŸŽˆen pubers ๐Ÿ˜Ž. 

Want zoals iedere middag komen Lennaert en Lisa met een groepje vrienden en vriendinnen thuis eten. Het brengt altijd veel sfeer in ons huis. En stiekem kijk ik er eigenlijk iedere dag een beetje naar uit ๐Ÿ˜. Niet dat ik bij hen blijf zitten om te eten of zo. Dat zou een 'brigde too far' zijn haha. Maar ik verwelkom hen altijd, ik praat even met hen en daarna kruip ik opnieuw in mijn bed. 
En wat hadden die lieve schatten voor mijn verjaardag gedaan? 
Ze hadden taarten ๐Ÿฐ๐Ÿฐ meegebracht, ik kreeg een prachtige zelfgemaakte kaart en een parfum als kado. 
Ontroerd en intens dankbaar ๐Ÿ˜‡.




Weet je, het is niet leuk om nooit iets te kunnen plannen. 
Want ik nooit weet welke dag ik zal hebben. Soms heb ik een 'ok-dag ๐Ÿ‘', soms een 'amaai-wat-is-dat-allemaal-dag ๐Ÿ˜ณ', soms een 'het-kan-er-door-dag ๐Ÿ˜‰', soms een 'knock-out-periode ๐Ÿ˜ต' en hรฉรฉl soms een 'betere-dag ☀️'.

Ik leerde ondertussen al wat beter omgaan met het ontgoocheld te zijn, met verdriet en schuld te voelen. Al blijft het wel pijn doen hoor, geloof me. 
Want graag had ik op die laatste les van de Heartfulness training willen zijn. 
Graag had ik met mijn vrienden op die reรผnie van ons stamcafรฉ de Peppermint willen zijn. 
Het blijft pijn doen, geloof me. 
Maar ik probeer me er niet aan vast te houden, begrijp je? Ik probeer me niet vast te klampen aan 'hoe het had kunnen zijn'. Want dat helpt mij geen meter vooruit, in tegendeel zelfs. Ik probeer minder achterom te kijken en vooral mijn blik op de vooruit te richten.

Een vriendin schreef op een verjaardagskaartje:
‘Ik hoop van harte dat je je verjaardag een beetje hebt kunnen vieren.’ 
Wel het antwoord hierop was heel simpel haha: 'Nope, niet echt neen'

Maar het heeft me wel doen nadenken...
Want mijn opstoten die zullen blijven komen en gaan. 
Ik kan dus moeilijk 'voorspellen' wanneer ik kan genieten.
Maar moet je dat allemaal regelen van te voren? 
Moet je genieten, vieren, feesten op een voorgeschreven moment?

Weet je, ik 'vier' iedere dag een beetje. 
Ieder moment dat ik redelijk ‘ok’ ben, als ik kan genieten van een wandeling op 't strand, als ik de pikkelingetjes kan zien van de zee ✨✨, als ik in de keuken kan dansen met Lisa, als ik er bij ben op dat verjaardagsfeestje van mijn lieve vriendin, als ik met al mijn zintuigen kan genieten van de mensen die ik graag zie. 

Ik vier iedere dag een beetje, ieder moment dat ik kan genieten!


Don't wait for the perfect moment...
Take the moment and make it perfect!


That's the spirit!





Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina ๐Ÿ˜‰. Bedankt voor je steun ๐Ÿ’“.

Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page ๐Ÿ˜‰. Feel free to share, sharing is caring ๐Ÿ˜Š. Thanks for your support ๐Ÿ’“.

2 opmerkingen:

  1. Beter laat gefeliciteerd dan niet... maar nog vele jaren in de best mogelijke gezondheid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Van harte bedankt Sander ๐Ÿ˜˜, ik wens jou ook het allerbeste toe, hang in there maat ๐Ÿ€, op naar betere tijden ๐Ÿ‘xxxx

    BeantwoordenVerwijderen