vrijdag 19 januari 2018

Casser ma voix 🎤☺️


'Je mag gerust je stem gebruiken hoor' zegt mijn logopedist terwijl hij me aanmoedigend aankijkt. 'Je stem is er, je moet ze gewoon durven vrij laten.
Zijn woorden ontroerden mij een beetje. En terwijl bleef ik me afvragen: 
'Hoe ben jij eigenlijk je stem verloren Dintje 🤔?'


Ik had al een tijdje aanhoudende keelpijn. Klinisch is er niet echt iets aan de hand, alleen mijn keel staat wat rood. Ik werd doorverwezen naar een neus-keel-oor arts. Het is eens iets anders hé 😝. 

Een paar maanden geleden had ik een afspraak in het ziekenhuis. Ik wist niet echt wat me te wachten stond. En misschien was dit maar best zo.
De NOK-arts 👨‍⚕️ luisterende vol aandacht naar mijn verhaal. 
Maar met mijn zwoele hese fluisterstem wist hij al gauw wat het probleem was. Hij overliep rustig alle medicatie die ik dagelijks moet nemen. Wat later werd ik naar een ander kamertje meegenomen. Spannend! 

Zonder al te veel uitleg werden mijn beide neusgaten en een stuk van mijn keel verdoofd. Toen de dokter me zei: 'Ik ben even in een andere consultatieruimte en ik kom binnen 15 minuutjes terug. Als er iets is roep dan maar naar mijn assistente.Wel dan was ik eigenlijk niet meer zo gerust in 😱. Want waarom worden je neusgaten verdoofd? Waarschijnlijk omdat er langs daar iets moet passeren hé 😂 .  Maar ik bleef heel kalm. Na een 15-tal minuutjes was het dan zo ver. Een cameraatje werd aan de hand van een buisje voorzichtig door mijn neusholte geduwd tot aan mijn stembanden. Ik geef toe, het is geen zo'n aangenaam onderzoek. Maar als je al heel wat onderzoeken hebt gehad dan is deze niet van de ergste soort.

Het onderzoek wees uit dat ik hele dunne stembanden heb en dat het gaatje tussen mijn stembanden groter is dan 'normaal' en moeilijk sluit. 
Voilà, nu weten we dit ook weer hé 😉. 
Het verklaart de lucht op mijn stembanden, de heesheid en vooral de inspanning die ik telkens moet doen om te praten. 
Praten is voor mij soms echt een hele opgave, geloof me.

De droogte van mijn slijmvliezen is één van de oorzaken. Maar ik ben ook algemeen verzwakt door het ziek zijn. En dit geldt ook voor mijn stembanden 🎤. 
Vaak heb ik niet zoveel kracht om te praten. 
Dan hoor je me moeilijk, dan praat ik stil en soms heel onduidelijk. 
Als ik blijf hangen in mijn woorden, als ik wat begin te hakkelen 
dan weet ik dat er terug een opstoot op komst is. 
En als ik dan een opstoot heb 
dan heb ik nauwelijks kracht om te praten, om vrij te ademen, om...
Het ziek zijn heeft een effect op mijn volledige 'zijn'.

Ook mijn sociaal leven heeft een invloed op mijn praten. Ik kom eigenlijk niet zo veel buiten. Velen weten dat niet en toch is het zo. En als ik alleen thuis ben dan praat ik niet veel. Wat normaal is zeker ☺️?  Al praat ik wel vaak tegen mezelf dan. Het zijn steeds hilarische gesprekken haha. I love it 😍. Maar weet je door minder te spreken ben ik het wat 'verleerd' om gesprekken aan te gaan. 
Ik ondervind dit toch zo...



Ook op emotioneel vlak heeft het ziek zijn een groot effect op mij. Het vraagt me telkens veel moed om over iets te beginnen of om iets in de groep te gooien. Meestal voert Ralph het woord. En die heeft geen stemproblemen 😂. Das een feit haha 👻. Het is voor mij meestal een hele uitdaging om te 'durven' het woord te nemen. Het klinkt bizar en toch...

Ergens ben ik mijn stem wat kwijtgeraakt, denk ik.
Letterlijk en figuurlijk dan. Door steeds op veilig te spelen. Uit angst om iets verkeerds of iets onbelangrijks te vertellen. Het klinkt cru als ik het zo schrijf maar het ziek zijn heeft me heel onzeker gemaakt. Het heeft me ergens stiller gemaakt. 

'Je mag gerust je stem gebruiken hoor' zegt mijn logopedist 
terwijl hij me aanmoedigend aankijkt. 
'Je stem is er, je moet ze gewoon durven vrij laten.' 

Zijn woorden ontroerden mij. Het confronteerde mij en tegelijkertijd gaf het mij zoveel hoop en verse moed dat het wel goed komt 🍀. 
Want het zit nog allemaal in mij en dat voel ik ook. 
Ik moet gewoon opnieuw durven die volumeknop wat luider te zetten 
en de moed hebben om mijn stem opnieuw te gebruiken 📣. 
Stap per stap zal de 'babbelette in mij' opnieuw wakker gemaakt worden. 
Hou je vast lieve mensen 😂. Als dat maar goed komt 😝🎤.

Weet je, we hebben allemaal een stem.
Elk van ons heeft wel iets te zeggen. 
Soms moeten we aandacht hebben voor de stilsten onder ons. 
Ruimte maken en gelegenheid creëren om elkaar een stem te geven. 

It's not only about finding your voice,
it's about the courage to use your voice.

That's the spirit!

Ik wens jullie van harte een fijn weekend toe 😘.
xxxx
Dintje



Lyrics: Casser la voix - de immer inspirerende Patrick Bruel


Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina 😉. Bedankt voor je steun 💓.


Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page 😉. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support 💓.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten